Dit is waarom ik gekozen heb voor dit mooie beroep

Hoi iedereen! Even mezelf voorstellen, ik ben Ilse. In het verleden had ik een baan als commercieel vertegenwoordiger. Na jaren deze taak met volle overgave te hebben volbracht, begon het schoentje te wringen. Mijn job was geen uitdaging meer voor mij, want er ontbrak iets: zingeving, maar ook vooral mezelf kunnen zijn! Het was tijd voor iets nieuws, tijd om te gaan doen wat ik altijd al wou doen: “mensen helpen“!

Fascinatie en angst

Al van kleins af aan ben ik gefascineerd door paarden maar had ik ook een enorme angst voor deze grote elegante dieren. Want hoe ga je nu om met zo’n prachtige kolossen? Ik kom niet uit een broek geschud die kennis had van paarden en laat dat nu net de oorzaak zijn van die angst: de onwetendheid, geen ervaring, geen enkel besef van wat een paard eigenlijk voor een mens kan betekenen. Los van de kunst van het paardrijden heeft het paard zoveel meer te bieden! En dit wil ik je ook meegeven.

Hoe het allemaal begon

De paardenwereld ging voor mij open vanaf het moment dat mijn man besliste om paarden te stallen bij ons op de boerderij. Ik ging ondertussen overdag uit werken, en na een drukke stressvolle werkdag begaf ik mij naar de stallingen om tot rust te komen.

Daar kon ik mijn ervaringen van de voorbije werkdag kwijt: de paarden luisterden, zonder te oordelen, en dat gaf mij zo’n rustgevend gevoel! Natuurlijk stond ik vóór het hekken en niet bij de paarden, want mijn angst was nog véél te groot om die grote stap te durven zetten.

Meer en meer kreeg ik toch vertrouwen in deze boeiende schepsels door ze elke dag opnieuw een bezoekje te brengen en te observeren. Op een dag voelde ik mij er klaar voor, ik trok mijn stoute schoenen aan en stond voor ik het zelf goed besefte in de weide met tien paarden om me heen. Mijn hart bonkte in mijn keel, ik stond daar, stokstijf, niet wetende wat er mij te wachten stond, laat staan wat ik moest doen. Ze kwamen met z’n allen op mij af, snuffelden aan mij van kop tot teen, ze keken welk vlees ze in de kuip hadden. Daarna gingen ze rustig verder grazen en maakte ik deel uit van de kudde. Ik was goedgekeurd, oef!

Stapje voor stapje…

Die eerste stap in de weide heeft mij gemotiveerd om dit alle dagen te gaan doen.  Stapje voor stapje. Naar de kudde kijkend, de paarden gewoon paard laten zijn en mijn wil niet opdringen. Beetje bij beetje werd mijn angst kleiner tot ze voorgoed verdween. En toen dacht ik, waarom heb ik dit niet eerder gedaan! En wat voelt dit goed!

Als klein meisje al had ik steeds die onweerstaanbare drang om op te komen voor leeftijdsgenootjes die uitgesloten werden, gepest werden, niet tot de groep werden toegelaten omdat ze een andere huidskleur hadden, omdat ze geen snobkledij droegen, of omdat ze gewoon anders waren, stiller, teruggetrokken… Ik was er altijd om het voor hen op te nemen en ervoor te zorgen dat ze veilig waren. Dit was mijn keuze, geen gemakkelijke keuze want de gevolgen voor mezelf waren ook niet min. Ook al isoleerde ik mezelf hierdoor van de rest van de klas, so what dacht ik dan!?

En zo ontstond mijn nieuwe passie

En terwijl ik zo stond aan te pappen met de paarden ontstond het warme idee om mensen te gaan helpen met behulp van paarden. Hoe mooi is dat? Ik heb geen seconde getwijfeld om mij in te schrijven voor een cursus Equicoaching aan de Vives Hogeschool. Ik moest en zou mijn buikgevoel volgen. Nu ben ik gecertificieerd equicoach en kan ik eindelijk gaan doen wat ik altijd al wou doen. Mijn missie is om mensen te helpen groeien in hun persoonlijke ontwikkeling waardoor ze veel sterker in hun schoenen komen te staan en gemakkelijker keuzes kunnen maken. 

Iedereen loopt met een gevulde rugzak rond, maar hoe fijn zou het zijn als je je rugzak voor een groot stuk kan leegmaken? Als je jezelf beter leert kennen, waardoor je de juiste keuzes in je leven maakt? Alleen jij kan je leven richting geven door actie te ondernemen. Want jij bent het waard!

Waarvoor kan je bij Paard&Insight Coaching terecht?